Mealler

İşte böyle... Onun her bulduğunu tamamıyla biliyorduk.

Sonra yine bir yol tuttu.

İki seddin arasına varınca, ötesinde, nerdeyse söz anlamayan bir topluluk buldu.

Dediler ki, "Ey İki Nesle Sahip Olan (Zül Karneyn), Yecuc ve Mecuc yeryüzünde kötülük işliyorlar. Bizimle onların arasında bir engel koyman için sana bir vergi ödeyebilir miyiz?"[1]

Dedi ki, "Efendimin bana verdikleri daha iyidir. Bana gücünüzle yardım edin de sizinle onların arasına bir duvar kurayım."

"Bana demir kütleleri getirin." Her iki barikatın arasını doldurunca, "Üfleyin!" dedi. Onu bir ateş haline sokunca da, "Getirin, üstüne erimiş bakır dökeyim" dedi.

Artık onu ne aşabildiler, ne de delebildiler.

"Bu, Efendimden bir rahmettir" dedi. "Efendimin belirlediği an gelince onu paramparça eder. Efendimin sözü gerçektir."

O gün onları bırakırız. Dalgalar halinde birbirlerine girerler. Boruya üflenir; hepsini bir araya toplarız.

O gün cehennemi sunarız o kafirlere...