Mealler

(Yakup onlara) şöyle demişti: "Hayır! Nefisleriniz sizi (kötü) bir işe sürüklemiş. Artık (bana düşen) güzelce sabretmektir.[1] Umulur ki Allah onların hepsini[2] bana getirir. Şüphesiz ki O bilendir, doğru hüküm verendir."

Onlardan yüz çevirdi ve hüzünden iki gözü beyazlaşmış olduğu halde: "Yazık ettiniz Yusuf'a!" dedi... Artık O, kederini hazmetmeye çalışan biriydi.

Ve onlardan yüz(ünü) çevirdi ve: "Ey Yusuf'a karşı (artan dayanılmaz) kahrım" dedi ve gözleri üzüntüsünden (ağardıkça) ağardı. Ki yutkundukça yutkunuyordu."

Onlardan yüz çevirdi ve "ah Yusuf'um ah!" diye sızlandı. Kederini içine gömmesi yüzünden gözlerine boz/perde geldi.

Onlardan yüz çevirdi ve, "Vah! Yusuf'a vah!" dedi ve üzüntüden iki gözüne ak düştü. O artık acısını içinde saklıyordu.